ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Χε-Μποκ, κοιμάσαι;
Γιατί δεν είσαι στο σχολείο; Βιάσου.
Βαριέμαι.
Γιατί έχεις κλειστό το κινητό; Έχει πάει μεσημέρι.
Πάρε με μόλις το ακούσεις.
Ανησυχώ.
Συμβαίνει κάτι;
Έρχομαι εκεί.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
Φτάσατε στον προορισμό σας.
Η πλοήγηση ολοκληρώθηκε.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΦΙΛΑΣ;
Το πόδι σου.
Εδώ μένει η Χε-Μποκ;
Εδώ μένω εγώ.
Είστε ο πατέρας της;
Ναι.
Γιατί;
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Είναι εδώ η Χε-Μποκ;
Όχι.
Πού είναι;
Στον θείο της.
Δεν μπορώ να τη βρω.
Συμβαίνει κάτι;
Το κινητό της χάλασε.
Πώς;
Έπεσε στην τουαλέτα.
Τι ήταν αυτός ο ήχος;
Φύγε.
Τραυματίζεσαι συχνά, έτσι;
Η Χε-Μποκ σάς το είπε αυτό;
Ξέρω ότι δεν μιλάτε πολύ.
Το κατάλαβα από μόνος μου.
Οι περίεργοι άνθρωποι σαν κι εσένα τραυματίζονται συχνά.
Είστε όπως σας περιέγραψε η Χε-Μποκ.
Εντάξει.
Φύγε. Η Χε-Μποκ δεν είναι εδώ. Κουνήσου.
Μια στιγμή...
Χε-Μποκ.
Χε-Μποκ, εγώ είμαι, η Χαν-Να.
Εσύ δεν είσαι εκεί μέσα; Εσύ δεν ακούστηκες;
Αυτό είναι το δωμάτιό σου;
Θεέ μου!
Το δικό μου δωμάτιο είναι.
Φύγε τώρα.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
Χε-Μποκ.
Χε-Μποκ!
Χαν-Να.
Τα μαλλιά σου...
Σε χτύπησε κανείς;
Όχι, δεν με χτύπησε κανείς.
Τότε τι είναι αυτά; Αλλεργία;
Είναι πιπιλιές.
Πιπιλιές;
Ναι.
Δεν ξέρεις τι είναι;
Ξέρεις, σημάδια από φιλιά. Είσαι αρκετά μεγάλη για να το ξέρεις.
Ξέρω τι είναι. Από φιλιά.
Το ερώτημα είναι πού τις απέκτησες.
Στην παραλία.
-Στην παραλία; -Ναι.
Πήγες στην παραλία; Πότε;
Χθες το βράδυ.
Πάω καμιά φορά όταν νιώθω μόνη.
Ποιος σου τις έκανε;
Ένας τύπος.
Μα δεν τα 'χεις με κανέναν.
Τη νύχτα στην παραλία υπάρχουν διάφοροι.
Φιλήθηκες πρώτη φορά με έναν άγνωστο;
Ναι.
Πηγαίνει στο λύκειο Ντονγκίλ.
Είναι κανένας αλήτης;
Δεν θα τον έλεγα αλήτη...
Λες να είναι;
Αυτοί οι τύποι είναι όμορφοι.
Έχεις δίκιο.
Και γιατί είναι έτσι τα μαλλιά σου;
Σωστά. Τα μαλλιά μου.
Τι θα κάνω;
Τα μαλλιά μου...
Δεν πειράζει.
Μην κοιτάς τα μαλλιά μου.
-Είναι εντάξει. -Κλείσε τα μάτια σου.
-Μην κοιτάς τα μαλλιά μου. -Είναι μια χαρά.
Άλλωστε, τα είδα ήδη.
Ο μπαμπάς μου μέθυσε και με κούρεψε έτσι
ενώ κοιμόμουν.
Πώς γίνεται να ζήσω έτσι;
Ξέχνα το και συνέχισε να ζεις όπως παλιά.
Πώς μπορώ να το ξεχάσω;
Φιληθήκατε μόνο;
Βασικά,
προχωρήσαμε λίγο.
Λίγο; Πόσο;
Το κάνατε;
Δεν γινόταν. Ήμασταν έξω.
Θα ήταν δύσκολο να το κάνουμε έξω.
Θυμώνω, όμως, όταν σκέφτομαι αυτό το κάθαρμα.
Πώς μπόρεσε να σ' το κάνει αυτό;
Το έκανε επίτηδες;
Του το έκανα κι εγώ. Σίγουρα θα έχει παρόμοια σημάδια.
-Του το έκανες κι εσύ; -Ναι.
Σου βγαίνει φυσικά;
Μπορεί να μην το ξέρεις ακόμα,
αλλά όταν φιλιέσαι, δεν σκέφτεσαι καθαρά.
-Δεν σκέφτεσαι; -Όχι.
Έτσι, τα χέρια μου αβίαστα
-γλιστράνε... -Πού;
Και το σώμα μου κουνιέται φυσικά.
Πώς κουνιέται;
Απλώς κουνάω το σώμα μου ασυναίσθητα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Μου φεύγει το άγχος.
Δεν ήξερα ότι έχεις άγχος.
Προφανώς.
Αυτός θα πήγε σχολείο παρά τις πιπιλιές.
Ένας τέτοιος τύπος θα έκανε μόστρα.
Θεέ μου, αυτό με τσαντίζει.
Να μην το αφήσουμε έτσι.
Να πάρουμε εκδίκηση.
Από ποιον; Απ' αυτόν;
Όμως...
δεν ξέρω καν το όνομά του.
Τι;
Δεν έχω το νούμερό του.
Δεν πήρες το νούμερό του;
Γιατί να το πάρω;
Δεν σε πιστεύω.
Τότε ποιον θα εκδικηθούμε;
Τον πατέρα σου.
Τον μπαμπά μου;
Είναι απίστευτο.
Ποιος πατέρας κάνει κάτι τέτοιο στην κόρη του;
Γιατί το ανέχεσαι;
Έχω εσένα.
Δεν θα τον αφήσω να τη γλιτώσει.
ΣΗΣΑΜΕΛΑΙΟ
Άπλωσε λεπτή στρώση.
-Έτσι; -Ναι.
Άπλωσε κι εκεί.
Είναι αρκετό για να γλιστρήσει;
Ναι, είναι αρκετό.
Κι αν χτυπήσει;
Ας χτυπήσει κι αυτός μία φορά.
Λοιπόν, φεύγω.
-Αντίο. -Αντίο.
-Προσοχή στον δρόμο! -Εντάξει, αντίο.
ΠΩΣ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Τώρα έπεσε;
Έπρεπε να είχε πέσει νωρίτερα.
Ας μην καθόμαστε. Να τον σκοτώσουμε.
Είναι σαν πίστα για πατινάζ.
Γλιστράει πολύ.
-Κοίτα. -Γλιστράει πάρα πολύ.
Είναι καταδικασμένος.
ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΟΡΕΑΣ
Ήρθε.
ΚΛΗΤΕΥΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ
Γιατί μπήκε μέσα με τα παπούτσια;
Δύσκολο πράγμα η εκδίκηση.
Όντως.
Δοκίμασε.
Αυτός είναι ένας τρόπος να πάρω εκδίκηση.
Γιατί φοβάσαι για το τίποτα; Σιγά το πράγμα.
Έλα.
Να δοκιμάσω ένα;
Ρούφα το.
Έτσι.
Τι λες; Νιώθεις τίποτα;
-Νιώθω... -Ναι;
ότι με κάνει πιο γενναία.
Σου πάει γάντι.
-Ο μπαμπάς μου! -Τι;
Βγάζει κάπου ο δρόμος;
Όχι. Γυρίστε πίσω.
Εντάξει. Με συγχωρείτε.
Θεέ μου, εδώ βρήκε να χαθεί; Με τρόμαξε πολύ.
Είσαι δειλή.
Κι εσύ τα ίδια είσαι.
Δεν είμαι σαν κι εσένα.
Μου μυρίζει κάτι ωραίο.
Έχεις δίκιο.
Μάλλον πεινάω πολύ.
Λογικό είναι να πεινάμε.
-Φωτιά! -Τι διάολο;
Φωτιά!
Θεέ μου. Τι θα κάνουμε;
-Νερό! Φέρε νερό! -Σωστά, νερό.
-Βιάσου! -Δεν έχει νερό.
Πού θα βρούμε νερό;
Κουνήσου. Έλα.
Είναι επικίνδυνο!
Τι θα κάνουμε;
-Χώμα. -Χώμα;
Οι κότες... Όχι!
Θα μπορούσαμε να είχαμε πεθάνει. Θεέ μου.
-Χαν-Να, ας σταματήσουμε. -Θεέ μου.
Εντάξει;
Ας σταματήσουμε.
Παραλίγο.
Γιατί πέταξες το τσιγάρο σου εδώ;
Δεν ξέρω γιατί το έκανα.
Μην κλαις. Δεν πειράζει.
Εσύ μου είπες να δοκιμάσω.
Γιατί έφερες φτυάρι;
Φτυάρι;
Γιατί έφερες το φτυάρι;
-Γιατί... -Καλύτερα απ' το αλεύρι!
Παραλίγο να πεθάνουμε!
Είμαι πτώμα.
Κι εσύ δεν είχες ιδέα.
Είχε πολλή πλάκα.
Αγχώθηκες;
Ναι.
Θες να πάμε στην παραλία;
Στην παραλία;
Είπες ότι στην παραλία σου φεύγει το άγχος.
Σωστά.
Θα σε πάω. Θες να πάμε;
-Πάμε; -Εντάξει, πάμε.
-Αλήθεια; -Πάμε.
-Θα πάμε τώρα; -Ναι.
-Πάμε. -Πάμε.
Πάμε στην παραλία να μας φύγει το άγχος.
Νιώθω σαν να μου φεύγει ήδη.
Στ' αλήθεια μου μυρίζει κάτι ωραίο.
Έχεις δίκιο. Δεν μυρίζει τηγανητό κοτόπουλο;
-Πουλάνε τηγανητό κοτόπουλο στην παραλία; -Φυσικά.
Πουλάνε τα πάντα στην παραλία.
Αλήθεια; Απίστευτο.
Φυσικά.
Παρεμπιπτόντως, τι δουλειά κάνει ο πατέρας σου;
Ο μπαμπάς; Είναι δασοπυροφύλακας.
Δασοπυροφύλακας...
ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΦΙΛΑΣ;
Υποτιτλισμός: Μίνα Αθανασοπούλου